Inspiratiebronnen

In mijn therapeutisch werk ben ik geïnspireerd door Martin Buber met zijn kijk op het contact vanuit de IK-GIJ verbinding. Ervaringen delen in gelijkwaardigheid om van daaruit tot nieuwe inzichten te komen.                 De Gestalttherapie heeft me diep geraakt door haar concrete benadering van problemen in het hier en nu. De veldtheorie beschouwt het individu altijd vanuit zijn context en de wederzijdse beïnvloeding, naast introjectie dus ook projectie.

Elisabeth Kübler-Ross is mijn eerste grote inspiratiebron geweest in de begeleiding van schokkende gebeurtenissen. Haar aanpak en visie op rouwprocessen dienen als basis van mijn benadering in de zoektocht naar het individuele rouwproces. Daarnaast hanteer ik de beginselen van de Verlieskunde.

Mijn steunende houding is erop gericht om recht te doen aan wat er is en daar ruimte aan te bieden.                                                           

Peter Levine beschouwt het verwerken van een trauma ook vanuit de fysieke kant, waarbij hij er van uit gaat dat de bevroren energie, die optreedt bij een schokkende ervaring, weer ontdooit moet worden. De verloren ziel moet weer met het lichaam verenigd worden.

Lotgenotencontact vormt mijn derde inspiratiebron; de kracht van het samen delen vormt een krachtige steun in barre tijden, die door geen enkele therapeutische interventie kan worden geëvenaard.